Vandaag heeft de Hoge Raad eindelijk duidelijkheid gegeven omtrent de vraag of een slapend dienstverband op verzoek van een werknemer moet worden beëindigd door een werkgever onder toekenning van de transitievergoeding.
De Hoge Raad heeft in de uitspraak van 8 november 2019 duidelijk te kennen gegeven dat als uitgangspunt moet worden genomen dat een arbeidsovereenkomst wegens langdurige arbeidsongeschiktheid niet slapend mag worden gehouden. Op basis van de norm van goed werkgeverschap is een werkgever in een dergelijke situatie gehouden om in te stemmen met een voorstel van een werknemer tot beëindiging van de arbeidsovereenkomst met wederzijds goedvinden, onder toekenning van een vergoeding aan de werknemer ter hoogte van de wettelijke transitievergoeding. Voor de bepaling van de hoogte van de transitievergoeding is van belang dat de duur van de arbeidsovereenkomst wordt bepaald. In dit kader heeft de Hoge Raad ook duidelijkheid geboden en aangegeven dat bij een slapend dienstverband bij de berekening van de transitievergoeding als einddatum de dag na de dag waarop de werknemer twee jaar ziek is, moet worden genomen.
Door de Hoge Raad wordt verder nog te kennen gegeven dat er ook uitzonderingen kunnen zijn op voornoemd uitgangspunt. In dit kader moet de werkgever stellen en zo nodig bewijzen dat de werkgever een gerechtvaardigd belang heeft bij instandhouding van de arbeidsovereenkomst. In dit kader wordt door de Hoge Raad te kennen gegeven dat zo’n belang bijvoorbeeld kan zijn gelegen in reële reïntegratiemogelijkheden voor de werknemer. Verder heeft de Hoge Raad overwogen dat de omstandigheid, dat een werknemer de pensioengerechtigde leeftijd bijna heeft bereikt, niet een reëel belang voor de werkgever oplevert om het dienstverband in stand te houden.
Door deze uitspraak is er nu eindelijk duidelijkheid voor de rechtspraktijk over hoe om te gaan met slapenede dienstverbanden. Mocht u zelf zitten met een dergelijke situatie, aarzel dan niet om contact met ons op te nemen.
