De Wet Werk & Zekerheid (WWZ) behelst een versoepeling van het ontslagrecht, waarvan de introductie van de transitievergoeding een maatregel is. Deze transitievergoeding is wettelijk verplicht en geldt alleen bij ontslag via UWV, kantonrechter of bij een aflopend jaarcontract na minimaal 24 maanden dienstverband. Hierbij is het van essentieel belang dat de arbeidsovereenkomst op initiatief en verzoek van de werkgever wordt opgezegd, ontbonden dan wel niet wordt voortgezet. Hierop gelden een tweetal uitzonderingen: i) indien het opzeggen, ontbinden of niet voortzetten van de arbeidsovereenkomst het gevolg is van ernstig verwijtbaar gedrag (handelen of nalaten) van de werkgever/werknemer en (ii) indien de werkgever in staat van faillissement is verklaard.
De transitievergoeding bedraagt een derde maandsalaris per gewerkt jaar bij een dienstverband tot 10 jaar en een half maandsalaris per gewerkt jaar voor ieder jaar dat het dienstverband langer heeft geduurd dan 10 jaar. Het maximum is per 1 januari 2016 vastgesteld op een bedrag van € 76.000 of een jaarsalaris bij een hoger inkomen dan € 76.000. Dit maximum is alleen van toepassing als de arbeidsovereenkomst op of na 1 januari 2016 eindigt of niet wordt voortgezet. De maximale transitievergoeding van 1 juli 2015 tot 1 januari 2016 was gemaximeerd op een bedrag van € 75.000 of een jaarsalaris bij een hoger inkomen dan € 75.000. Voor 50-plussers geldt tot 1 januari 2020 een hogere transitievergoeding. Zij ontvangen voor iedere periode van zes maanden die zij vanaf hun 50e jaar bij de werkgever in dienst zijn een half maandsalaris.
Indien een procedure bij het UWV en/of bij de kantonrechter aanhangig is gemaakt voor 1 juli 2015 blijven de vergoedingen gelden die tot 1 juli 2015 golden, dat wil zeggen dat na een procedure bij het UWV de werknemer de rechter zal dienen te verzoeken om een vergoeding wegens kennelijk onredelijke opzegging of om een vergoeding conform de kantonrechtersformule in het kader van een ontbindingsprocedure.
